donderdag, september 22, 2005

Dagboek van een waanzinnige week 1

Ik lijd aan een acute vorm van solipsisme. Dromen, altijd maar opnieuw. Nachtmerries over grootwarenhuizen en producten. Hoge gebouwen en verdwaalde mensen die ik ken. Een nieuwe obsessie M.
Ik weet niet wat ik zeg. Het is alsof ik regelrecht vanuit mijn onderbewuste praat en ik kan het niet controleren.
Ik zeg verkeerde dingen. Later kan ik me dan wel voor m’n kop slaan.
Oppervlakte is leegheid geworden. Ik heb mijn greep verloren.
Een zelfmoord. Grootmoeder brengt het nieuws. De wereld is te klein geworden voor sommige mensen.
Vriend S. wordt een geestesverwant. Hij doet rare dingen. Zoals jongens kussen.

Ik twijfel nog: is het enkel opvulling, of is het echt?

Op perron nul in Rotterdam wordt een dealer afgemaakt met twee kogels.
De minister schuift lachend zijn lege bord opzij en snuift een lijntje coke.

De meeste dingen glijden langs me heen.
Creative Commons Licentie
Op dit werk is de Creative Commons Licentie van toepassing.