dinsdag, maart 22, 2005

Vechten of vluchten

Een vervolg op dit
“Dus nam ik een vliegtuig naar elders, op zoek naar het echte verhaal. Een stapel reisgenoten in mijn rugzak, in het geval de illusie een betere keuze zou zijn dan de realiteit. Vanuit die realiteit schrijf ik vandaag.”

Vakantiefoto’s:

#1
De wolken zijn zacht als watten. Onder mij de oceaan. Ik gooi de boeken naar beneden. Minutenlang blijven ze zweven voor ze volledig uit het zicht verdwijnen. Als speldenkoppen. De wind rukt de bladen uit elkaar in strepen en waaiers.
Wild en diep onder mij de oceaan, golven glinsterend in de zon.

#2
Ik sta in een woestijn. Kamelen huilen en er is niets behalve het schurende zand. Kogelhulzen. Oorlog. Mijn gids vreest de koude nacht. Als de temperatuur daalt, krimpen de granaatscherven in zijn schedel in elkaar. Hij kermt wanhopig en kijkt naar de maan.

#3
Liefde als jouw arm die zich ongemerkt rond mijn kussen nestelt. Het is vroeg. Ik mag je niet wakker maken. De grootste opgave: je niet aan te raken. Je warme, zachte huid, je geur, je gespierde schouders, je sleutelbeen. Je borsten, je ronde heupen.
Ik heb je gevonden. Eindelijk. In een land van oorlog en dood. Voortaan zal ik leven met angst. Elke dag, wanneer je de bus opstapt naar huis. Wanneer je uitgaat in de stad. Aan grenscontroles. Overal zal ik je zien. In de krant, op tv. Levenloos langs de weg. Bloedend wegrennend, handen voor je gezicht. Uiteengereten en verbrand.

De realiteit is angst.
Creative Commons Licentie
Op dit werk is de Creative Commons Licentie van toepassing.